kapani2
λαχανικα2

Καπάνι και Μοδιάνο

Οι μυρωδιές των μπαχαρικών, των ζαρζαβατικών, των κρεάτων, των ψαριών αναμιγνύονται με τις οσμές της σκόνης, του ιδρώτα και των ανθρώπινων σωμάτων. Όλοι οι ήχοι στη διαπασών, κάθε ατομικός χώρος εκούσια καταπατημένος και το χθες να αγωνίζεται να επιβιώσει μέσα στο νέο αιώνα, γαντζωμένο, λες, σε σκαμμένα από την κούραση πρόσωπα ανθρώπων διαφόρων εθνικοτήτων που στριμώχνονται, σταματάνε, σπρώχνονται, φωνάζουν, ψαχουλεύουν, διαλέγουν, συζητάνε. 

Το Καπάνι ή αγορά Βλάλη (μεταξύ της Εγνατίας, της Αριστοτέλους και της Κομνηνών) είναι η παλιότερη της Θεσσαλονίκης. Τη μορφή που βλέπουμε σήμερα, με τα διώροφα καταστήματα που έχουν καμάρες στις προσόψεις, την πήρε μετά την πυρκαγιά του 1917. Επί τουρκοκρατίας εδώ λειτουργούσε η αλευραγορά (Ου Καπάν).

Σχεδόν ενωμένη με το Καπάνι είναι η διάσημη σε όλη την Ευρώπη σκεπαστή αγορά Μοδιάνο (η οποία στις αρχές του 2019 που γράφεται το κείμενο αυτό είναι κλειστή γιατί γίνονται εργασίες). Την κατασκεύασε το 1922 ο Εβραίος μηχανικός Ελί Μοδιάνο: ένα ορθογώνιο του οποίου η γυάλινη στέγη σκεπάζει τα περίπου 140 μικρά μαγαζιά των τριών στοών της, αφήνοντας το φυσικό φως να συνδυαστεί με το φως από τις λάμπες νέον. Ήταν ανέκαθεν πιο ποιοτική από τις άλλες αγορές έχοντας καλά τυριά, κρέατα, μαναβικά που έφερναν από τη Χαλκιδική, παστουρμάδες – ενώ παλιότερα ήταν και το κέντρο του χονδρεμπορίου κρεάτων στην πόλη. Τα ταβερνεία και τα ουζάδικα της στοάς Μοδιάνο γνώρισαν δόξες με τα γλέντια που γίνονταν εκεί το ’70.